Przygotowanie plików

Tłoczenie – ważne informacje

Tłoczenie to proces mechaniczny, który – ze względu na swoją specyfikę – wiąże się z naturalnymi tolerancjami produkcyjnymi. Na gotowym wydruku (np. wizytówce) dopuszczalne jest odchylenie do 0,5 mm w spasowaniu tłoczenia z drukiem. Warto uwzględnić to już na etapie projektowania.

Rozmiar matrycy

• Maksymalny maksymalny rozmiar matrycy: 100 × 100 mm

Ograniczenia projektowe – co można tłoczyć

Przy wyborze elementów przeznaczonych do tłoczenia (np. logo, nazwisko, sygnet) należy bezwzględnie uwzględnić poniższe zasady:

• wyłącznie grafika wektorowa – pliki rastrowe nie nadają się do wykonania matrycy
• minimalna grubość elementu: 0,4 mm
• minimalny odstęp między elementami (światło): 0,75 mm
• minimalny rozmiar podstawowego kroju pisma: 12 pt
• ozdobne kroje pisma: minimalny odstęp między znakami 0,75 mm

Niedopuszczalne połączenia technologiczne

Nie wykonujemy spasowania tłoczenia:

• z elementami hotstampingu na tym samym użytku,
• z elementami lakieru wybiórczego UV i hotstampingu,
• z grafiką, która pokrywa się na awersie i rewersie (ten sam obszar).

Przygotowanie pliku do tłoczenia – krok po kroku

1. W programie do grafiki wektorowej (Adobe Illustrator lub CorelDRAW) utwórz dokument:
   • w docelowym formacie,
   • ze spadami po 2 mm.
2. Przygotuj projekt do druku zgodnie ze standardami poligraficznymi:
   • tryb kolorów CMYK,
   • poprawne spady,
   • zachowane bezpieczne marginesy.
3. Następnie przygotuj osobny wzór tłoczenia:
   • skopiuj elementy przeznaczone do tłoczenia,
   • wklej je w tym samym miejscu na osobnej stronie lub obszarze roboczym, aby zachować dokładne pozycjonowanie.
4. Wzór tłoczenia:
   • musi być jednolicie czarny,
   • kolor wypełnienia: C0 M0 Y0 K100,
   • bez cieni, gradientów, przezroczystości i efektów.
5. Cały wzór:
   • musi być scalony w jedną ścieżkę złożoną,
   • nie może zawierać przecinających się ścieżek (do sprawdzenia w widoku szkieletowym),
   • obrysy należy rozwinąć i połączyć, tak aby pozostało wyłącznie wypełnienie.

Format pliku i eksport

• Akceptowane pliki otwarte: AI, CDR (z zachowanym porządkiem stron: osobno druk, osobno tłoczenie)
• Rekomendowany format: PDF
• Zalecenia eksportu:
  • wielostronicowy PDF,
  • zgodność Acrobat 4 (PDF 1.3),
  • bez osadzonych profili kolorystycznych.

Wypukłe czy wklęsłe?

Standardowo tłoczenie wykonywane jest jako wypukłe na pierwszej stronie.

Jeśli zależy Ci na:

• wklęsłym efekcie na stronie pierwszej
  należy:
• przygotować wzór tłoczenia w odbiciu lustrzanym,
• dodać taką informację w uwagach do zamówienia.

Tłoczenie na spad – dodatkowe możliwości

Tłoczenie może wchodzić na spad, co daje ciekawy efekt wizualny, jednak obowiązują tu dodatkowe ograniczenia:

• możliwe tylko na sąsiadujących krawędziach (np. górna + prawa),
• brak możliwości tłoczenia na krawędziach przeciwległych (np. lewa + prawa),
• element tłoczony musi znajdować się minimum 3 mm od krawędzi użytku.

Złocenie 2D cyfrowe oraz srebrzenie 2D cyfrowe to uszlachetnienia powierzchniowe, które pozwalają uzyskać elegancki, metaliczny efekt bez tłoczenia. Aby efekt był estetyczny i stabilny technologicznie, projekt musi być przygotowany zgodnie z określonymi zasadami.

Ograniczenia technologiczne i tolerancje

Proces produkcji wizytówek z uszlachetnieniem 2D jest kontrolowany na każdym etapie, jednak ze względu na specyfikę technologii należy uwzględnić tolerancję cięcia wynoszącą ±1 mm. Projektując elementy złocenia lub srebrzenia 2D, należy unikać precyzyjnego pasowania ich do krawędzi lub innych newralgicznych punktów projektu.

• Uszlachetnienia 2D nie mogą być łączone z lakierem wybiórczym UV w obrębie jednego projektu. Takie połączenie jest technologicznie niedopuszczalne.
• W przypadku projektów składanych lub bigowanych zaleca się odsunięcie elementów złocenia lub srebrzenia 2D o minimum 2 mm od linii bigowania.
• Nie zaleca się stosowania dużych, jednolitych powierzchni złocenia lub srebrzenia. Już przy apli o powierzchni około 2 cm² lub większej mogą pojawić się drobne skazy w postaci punktów lub linii.
• Projekty, w których uszlachetnienie 2D obejmuje całą powierzchnię produktu, są nieakceptowalne.

Spasowanie i relacja z drukiem

• Elementy przeznaczone do złocenia lub srebrzenia 2D nie powinny znajdować się na warstwie CMYK jako elementy drukowane.
• Na warstwie druku, bezpośrednio pod folią, może znajdować się wyłącznie tło.
• Uszlachetnienie 2D funkcjonuje jako osobny element projektu i nie powinno być traktowane jak nadruk.

Organizacja pliku

• Każde uszlachetnienie, takie jak złocenie 2D cyfrowe lub srebrzenie 2D cyfrowe, musi zostać przygotowane na osobnej stronie lub na oddzielnej warstwie w pliku.
• Niezachowanie tej zasady może skutkować zalaniem elementów lub błędnym wykonaniem uszlachetnienia.

Maska uszlachetnienia 2D

• Maska złocenia lub srebrzenia 2D musi być jednolicie czarna, bez przejść tonalnych, cieni, przezroczystości oraz efektów specjalnych.
• Do wypełnienia należy zastosować kolor C0 M0 Y0 K100.

Linie, odstępy i detale

• Minimalna grubość linii przeznaczonej do uszlachetnienia 2D wynosi 0,4 mm.
• Minimalna odległość pomiędzy liniami również nie może być mniejsza niż 0,4 mm.
• W przypadku elementów wycinanych z jednolitej apli uszlachetnienia, takich jak napisy lub znaki, minimalna odległość pomiędzy elementami powinna wynosić co najmniej 0,6 mm.
• Ze względów technologicznych nie zaleca się łączenia bardzo drobnych detali z dużymi, zwartymi powierzchniami uszlachetnienia w jednym projekcie.

Teksty i typografia

• Minimalna wielkość tekstu przeznaczonego do złocenia lub srebrzenia 2D wynosi:
  • 14 pkt dla krojów szeryfowych
  • 9 pkt dla krojów bezszeryfowych
• Przy stosowaniu minimalnych wielkości tekstów należy unikać wersji Bold, które mogą powodować zlewanie się detali.

Logotypy i elementy złożone

• Logotypy, ikony i znaki graficzne powinny mieć minimalny wymiar całkowity 10 mm.
• Najcieńszy element składowy nie może być cieńszy niż 0,4 mm.
• Zasady te obowiązują zarówno dla złocenia 2D, jak i srebrzenia 2D cyfrowego.

Uszlachetnienie 2D na spad

• Wykonanie złocenia lub srebrzenia 2D cyfrowego na spad jest możliwe wyłącznie przy zastosowaniu folii soft touch.
• Projekty przygotowane na spad na innych rodzajach folii nie podlegają ewentualnym reklamacjom.
• W takich przypadkach zaleca się zachowanie bezpiecznego marginesu minimum 3 mm od linii spadu.

Układ stron w pliku

• W przypadku produktów z jednostronnym uszlachetnieniem 2D cyfrowym projekt należy przygotować w taki sposób, aby plik zawierał łącznie cztery strony.
• Dla stron, na których nie występuje uszlachetnienie, należy umieścić strony puste, zgodnie z przyjętym schematem produkcyjnym.
• Analogicznie, w przypadku jednostronnego druku połączonego z jednostronnym uszlachetnieniem 2D cyfrowym, również należy przygotować cztery strony, przy czym tam, gdzie nie występuje druk, należy zastosować stronę pustą.

Hotstamping, podobnie jak tłoczenie, służy do eleganckiego wyróżnienia wybranych elementów projektu przy użyciu folii metalicznej lub kolorowej. Ze względu na specyfikę procesu wymaga on odpowiedniego zaprojektowania oraz zachowania określonych odstępów i tolerancji.

Ograniczenia technologiczne

• Hotstampingu nie można łączyć na tych samych elementach projektu z lakierem wybiórczym UV ani z tłoczeniem. Projekty wykorzystujące takie połączenia są odrzucane na etapie produkcji.
• Nie ma możliwości idealnego spasowania hotstampingu z drukiem CMYK. Pomiędzy elementem drukowanym a elementem pokrywanym folią hot należy zachować minimalny odstęp 2 mm.
• Hotstamping może występować jako niezależny element projektu lub jako apla, która nie jest pasowana do druku.
• Hotstamping można wykonać maksymalnie na formacie podłoża 210 × 297 mm.

Spasowanie i pozycjonowanie

• Elementy przeznaczone do hotstampingu nie mogą pokrywać się z elementami drukowanymi ani być z nimi dokładnie pasowane.
• Projekt należy zaplanować w taki sposób, aby folia hot funkcjonowała jako osobny akcent wizualny, z zachowaniem bezpiecznych odstępów.

Organizacja pliku

• Elementy hotstampingu muszą być przygotowane na osobnej stronie lub na oddzielnej warstwie w pliku.
• Wzór hotstampingu powinien być wyraźnie oddzielony od projektu drukowanego w CMYK i zachować spójne pozycjonowanie względem całego layoutu.

Wzór hotstampingu

• Oznaczenie hotstampingu musi być jednolicie czarne, bez przejść tonalnych, przezroczystości, cieni ani efektów specjalnych.
• Do wypełnienia należy zastosować kolor C0 M0 Y0 K100.
• Każdy element wzoru powinien być przygotowany jako zamknięta krzywa wektorowa wypełniona kolorem 100% K.
• Cały wzór musi być scalony do jednej ścieżki złożonej, bez przecinających się krzywych.
• W przypadku zastosowania obrysów należy je rozwinąć i połączyć tak, aby finalnie obiekt składał się wyłącznie z wypełnienia.

Linie, odstępy i detale

• Minimalna grubość elementu przeznaczonego do hotstampingu wynosi 0,2 mm.
• Minimalny odstęp pomiędzy elementami (światło) nie może być mniejszy niż 0,4 mm.
• W przypadku ozdobnych krojów pisma minimalne odstępy pomiędzy znakami powinny wynosić 0,75 mm.

Teksty i typografia

• Minimalny rozmiar podstawowego kroju pisma przeznaczonego do hotstampingu wynosi 8 pkt.
• Zbyt małe elementy typograficzne mogą być nieczytelne lub niestabilne technologicznie.

Logotypy i elementy złożone

• Elementy takie jak logotypy, znaki czy ikony muszą być przygotowane w grafice wektorowej.
• Najcieńszy element składowy nie może mieć mniej niż 0,2 mm.
• Całość powinna zachowywać czytelną strukturę bez nadmiernego zagęszczenia detali.

Hotstamping na spad

• Istnieje możliwość wykonania hotstampingu na spad, jednak obowiązują dodatkowe ograniczenia.
• Hotstamping na krawędź możliwy jest wyłącznie na dwóch sąsiadujących krawędziach, na przykład górnej i prawej.
• Nie ma możliwości wykonania hotstampingu na krawędziach przeciwległych, takich jak lewa i prawa.
• Element przeznaczony pod folię hot musi znajdować się w obszarze minimum 3 mm od krawędzi.
• Gładka, jednolita apla hotstampingu nie może przekraczać wymiaru 1 × 1 cm.

Układ pliku i format zapisu

• Projekt należy przygotować w programie do grafiki wektorowej, takim jak Adobe Illustrator lub CorelDRAW, w docelowym formacie ze spadami po 2 mm.
• Projekt drukowany powinien być przygotowany zgodnie z zasadami druku CMYK, z zachowaniem spadów i bezpiecznych marginesów.
• Plik można przekazać w formacie otwartym AI lub CDR, z zachowaniem porządku stron lub obszarów roboczych, osobno dla druku i osobno dla hotstampingu.
• Preferowanym formatem jest jednak PDF.
• Zaleca się zapis jako wielostronicowy PDF w trybie zgodności Acrobat 4 (PDF 1.3), bez osadzonych profili kolorystycznych.

Matryca hotstampingowa

• Maksymalny standardowy rozmiar matrycy hotstampingu wynosi 100 × 100 mm.

Lakier wybiórczy UV – przygotowanie pliku

Lakier wybiórczy UV to precyzyjne uszlachetnienie, które wymaga poprawnie przygotowanej maski. Aby uzyskać czysty, estetyczny efekt i uniknąć zalania detali, projekt należy przygotować zgodnie z poniższymi zasadami.

Ograniczenia technologiczne

• Na tych samych elementach projektu nie można jednocześnie stosować lakieru wybiórczego UV oraz hotstampingu. Projekty wykorzystujące takie połączenie są odrzucane na etapie produkcji.
• Nie zaleca się stosowania dużych, jednolitych powierzchni lakieru UV 2D lub 3D. Już przy apli o powierzchni około 2 cm² lub większej mogą pojawić się drobne artefakty technologiczne, takie jak punkty lub cienkie linie.
• Projekty, w których lakier UV obejmuje całą powierzchnię produktu, nie są akceptowane.
• W takich przypadkach rekomenduje się zastosowanie paternów lakieru, które poprawiają estetykę i minimalizują ryzyko widocznych skaz.

Spasowanie i pozycjonowanie lakieru

• Elementy przeznaczone do lakierowania wybiórczego, w szczególności lakieru UV 3D, powinny znajdować się dokładnie w tym samym miejscu co elementy drukowane w CMYK.
• Maska lakieru musi być wiernym odwzorowaniem kształtu z projektu głównego, aby uniknąć przesunięć i rozjazdów uszlachetnienia względem druku.

Organizacja pliku

• Elementy przeznaczone do lakierowania wybiórczego powinny zostać przygotowane na osobnej stronie lub na oddzielnej warstwie w pliku.
• Maska lakieru musi być wyraźnie oddzielona od projektu drukowanego.
• Nieprawidłowa organizacja pliku może skutkować błędami w realizacji uszlachetnienia.

Maska lakieru UV

• Maska lakieru powinna być jednolicie czarna, bez przejść tonalnych, przezroczystości, cieni ani efektów specjalnych.
• Dla wypełnienia należy zastosować kolor C0 M0 Y0 K100.
• Zasada ta obowiązuje zarówno dla lakieru UV 2D, jak i UV 3D.

Linie, odstępy i detale

• Minimalna grubość linii przeznaczonej do lakierowania wynosi 0,4 mm.
• Minimalna odległość pomiędzy liniami również nie może być mniejsza niż 0,4 mm.
• W przypadku napisów lub elementów wycinanych z jednolitej apli lakieru, odstępy pomiędzy elementami muszą wynosić co najmniej 0,7 mm.
• Ze względów technologicznych nie zaleca się łączenia bardzo drobnych detali z dużymi, zwartymi powierzchniami lakieru w jednym projekcie.

Teksty i typografia

• Minimalna wielkość tekstu przeznaczonego do lakierowania wybiórczego wynosi:
  • 9 pkt dla czcionek bezszeryfowych
  • 12 pkt dla krojów szeryfowych
• Zbyt małe elementy typograficzne mogą utracić czytelność po nałożeniu lakieru.

Logotypy i elementy złożone

• Logotypy, ikony oraz inne obiekty złożone powinny mieć minimalny wymiar całkowity 10 mm.
• Najcieńszy element składowy takiego obiektu nie może być cieńszy niż 0,4 mm.
• Wymagania te dotyczą zarówno lakieru UV 2D, jak i UV 3D.

Lakier wybiórczy na spad

• Lakier wybiórczy UV może być wykonany na spad wyłącznie przy zastosowaniu folii soft touch.
• Projekty przygotowane na spad na innych rodzajach folii nie podlegają ewentualnym reklamacjom.
• W takich sytuacjach zaleca się zachowanie bezpiecznego marginesu wynoszącego minimum 3 mm od linii spadu.

Układ pliku dla uszlachetnień

• W przypadku lakieru jednostronnego plik powinien zawierać stronę z projektem CMYK oraz osobną stronę lub warstwę z maską lakieru.
• Przy lakierze dwustronnym należy przygotować osobne strony lub warstwy dla awersu i rewersu, przy czym każda maska lakieru musi odpowiadać właściwej stronie druku.